Er wordt in Nederland op grote schaal geëxperimenteerd met innovatieve vormen van communicatie tussen zorgverleners en patiënten. Dit om (nog) meer aan de behoeften van de patiënten te kunnen voldoen maar ook het groeiend aantal zorgvragen het hoofd te kunnen bieden.

Communicatie in de zorg is niet langer gebonden aan contacten tussen een zorgverlener en een patiënt aan diens bed of in de spreekkamer. Mede op geleide van de vraag en behoeften van patiënten ontwikkelt zich langzaam aan een scala aan typen hulpverleningscontacten, waarvan middels onderzoek vastgesteld moet worden welke meer en welke minder geschikt zijn voor een specifieke patiëntengroep, hulpvraag of therapeutisch doel. ICT heeft hierin een belangrijke rol.Onderzoeksprojecten die het NIVEL uitvoert naar de effecten van voorlichting-op-maat via internet of het sturen van feedback aan patiënten door middel van pocketcomputers zijn hier voorbeelden van. Ook het voeren van focusgroepdiscussies via internet is een onderzoeksmethodiek die meer en meer wordt toegepast.

Tenslotte wordt als antwoord op veranderingen in taakdifferentiatie en -uitbreiding een steeds breder scala aan zorgverleners bij het communicatieonderzoek betrokken. Terwijl de nadruk eerst lag op de manier waarop artsen en patiënt met elkaar communiceren, vindt vergelijkbaar onderzoek thans ook plaats in de apotheek en bij de praktijkondersteuner.