In deze thema wordt staat het perspectief van patienten op communicatie centraal. In onderzoek naar communicatie in de gezondheidszorg werden tot voor kort de normen voor ‘adequate’ communicatie nauwelijks ontleend aan het perspectief van patiënten. Binnen het Spinozaprogramma zal dat expliciet wel aan bod komen. Zo worden videobeelden van arts-patiëntgesprekken voorgelegd aan lekenpanels in vier verschillende landen (Gent/Belgie, Utrecht/Nederland, Liverpool/ Engeland, en Verona/Italie) waarbij zowel individuele gegevens verzameld worden als de gegevens uit focusgroepen in elk van deze vier landen. Het gaat hier dus om twee soorten vergelijkingen: die van het professionele perspectief met die van het patiënten perspectief, maar ook om de vergelijking in communicatiestijlen tussen verschillende landen. Daarnaast onderzoekt het NIVEL van nieuwe vormen van communicatie – zoals groepsconsulten – wat daarvan inhoudelijk en procesmatig gezien de meerwaarde is ten opzichte van traditionele individuele consulten en hoe patiënten er tegenover staan. Ook richt dat onderzoek zich op specifieke patiëntengroepen die om aangepaste communicatie vragen, zoals (demente) ouderen, kinderen, patiënten met medisch onverklaarbare klachten, patiënten met een levensbedreigende aandoening en mensen die advies vragen voor genetische counseling.