Communicatie in de zorgMeer aandacht voor innovatieve vormen van contact en behoeften van patiënten
Er wordt in Nederland op grote schaal geëxperimenteerd met innovatieve vormen van communicatie tussen zorgverleners en patiënten. Dit om (nog) meer aan de behoeften van de patiënten te kunnen voldoen maar ook het groeiend aantal zorgvragen het hoofd te kunnen bieden. Communicatie in de zorg is niet langer gebonden aan contacten tussen een zorgverlener en een patiënt aan diens bed of in de spreekkamer. Mede op geleide van de vraag en behoeften van patiënten ontwikkelt zich langzaam aan een scala aan typen hulpverleningscontacten, waarvan middels onderzoek vastgesteld moet worden welke meer en welke minder geschikt zijn voor een specifieke patiëntengroep, hulpvraag of therapeutisch doel. ICT heeft hierin een belangrijke rol.
Onderzoeksprojecten die het NIVEL uitvoert naar de effecten van voorlichting-op-maat via internet of het sturen van feedback aan patiënten door middel van pocketcomputers zijn hier voorbeelden van, die in 2010 navolging krijgen. Ook het voeren van focusgroepdiscussies via internet is een onderzoeksmethodiek die meer en meer wordt toegepast. Daarnaast onderzoekt het NIVEL van nieuwe vormen van communicatie – zoals groepsconsulten – wat daarvan inhoudelijk en procesmatig gezien de meerwaarde is ten opzichte van traditionele individuele consulten en hoe patiënten er tegenover staan.
In onderzoek naar communicatie in de gezondheidszorg worden de normen voor ‘adequate’ communicatie nauwelijks ontleend aan het perspectief van patiënten. Binnen het Spinozaprogramma zal dat expliciet aan bod komen. Daarnaast richt dat onderzoek zich op specifieke patiëntengroepen die om aangepaste communicatie vragen, zoals (demente) ouderen, kinderen, patiënten met medisch onverklaarbare klachten, patiënten met een levensbedreigende aandoening en mensen die advies vragen voor genetische counseling.
Betrokken onderzoeker(s):
|
|
|
| |
Andere thema's in Praktijk v/d zorg |
|
|
|
 |
