afgesloten
Emotionele en informationele uitingen van patiënten in de kinderoncologie; verschillen tussen diagnostische en beleidsbepalende gesprekken
Zorgverleners missen vaak door patiënten geuite signalen die wijzen op behoefte aan steun of informatie. Emotionele problemen kunnen daardoor onopgemerkt blijven en patiënten kunnen verstoken blijven van kennis. Onderzoek naar dergelijke impliciete boodschappen en daaropvolgende reacties kan patiënten helpen meer uit medische gesprekken te halen.
1. Verschillen diagnose- en beleidsbepalende kinderoncologische gesprekken in aantal en type door a) patiënten geuite emotionele en informationele uitingen, en b) zorgverleners geuite reacties?
2. Verschillen type uitingen en reacties tussen gesprekken waarin ouders geïnformeerd worden samen met en zonder hun kind?
23 op audio opgenomen diagnostische kinderoncologische gesprekken en evenveel beleidsbepalende gesprekken met (dezelfde) kinderen en ouders worden met het MIARS (Medical Interview Aural Rating Scale) geanalyseerd.
Hoewel de WGBO expliciete inbreng van jonge patiënten voorschrijft, blijken zij in praktijk weinig aan het woord te komen. Het bestuderen van interacties van kinderen, ouders en zorgverleners kan patiënten helpen hun stem beter te laten horen.
Dit project wordt gesubsidieerd door
KWF Kankerbestrijding
Contactpersoon