Het organiseren van burgerhulp: een literatuuronderzoek.

De maatschappelijke en bestuurlijke aandacht voor weerbaarheid en de rol van burgers bij rampen en crises neemt toe. Bij ingrijpende gebeurtenissen helpen burgers zowel naasten als onbekenden. Deze hulp kan spontaan ontstaan of worden georganiseerd door overheden of bestaande organisaties. Burgerhulp kan meerwaarde hebben door de ontsluiting van capaciteit, kennis of andere nuttige middelen om crises het hoofd te bieden. Tegelijkertijd ontbreekt het nog aan actuele empirische onderbouwing voor kwesties als welke functie de overheid hieromtrent kan vervullen, hoe het duurzame voortbestaan van burgerhulp op de langere termijn geborgd kan worden en hoe jongeren als specifieke doelgroep betrokken kunnen worden. Daarom brengt dit onderzoek in kaart hoe georganiseerde burgerhulp in verschillende landen wordt vormgegeven, welke functies zij vervult en welke factoren de mobilisatie, coördinatie en duurzame betrokkenheid beïnvloeden, met bijzondere aandacht voor de rollen van overheden en jongeren. Het onderzoek heeft een verkennend karakter en beoogt geen algemene effectiviteitsbeoordeling van organisatievormen. Uit de geanalyseerde internationale ervaringen met georganiseerde burgerhulp komen acht algemene lessen naar voren.