Wat betekenen de plannen uit het coalitieakkoord 2026-2030 voor zorg en ondersteuning van mensen met een chronische aandoening?

Onder (jong)volwassenen met een chronische aandoening vinden 6 op de 10 dat de politiek niet genoeg aandacht heeft voor mensen met een chronische aandoening.

De meerderheid van volwassenen met een chronische ziekte verwacht geen belemmering in het gebruik van zorg bij een verhoging van het eigen risico naar € 460. Wel stijgt het aandeel dat wél belemmeringen verwacht van 7% bij een eigen risico van € 385 naar 14% bij € 460.

De plannen voor een lagere uitkering bij volledige arbeidsongeschiktheid, een verlaging van het maximumdagloon en de invoering van een eigen bijdrage voor wijkverpleging worden door 30-40% van de volwassenen gezien als een belemmering om zorg of ondersteuning te kunnen gebruiken.

Volwassenen met een chronische ziekte verwachten dat zij door hogere zorgkosten flink moeten besparen op andere leefgebieden en maken zich zorgen over de toekomst.

Volwassenen met een chronische ziekte die schulden maken, hun spaarmiddelen aanspreken of precies rondkomen hebben minder vertrouwen in de politiek dan degene die geld overhouden.